17 juli 2019

De zon schijnt. Ik start de dag door op het terras in de zon te gaan zitten om te genieten van het uitzicht en wat rek en strek oefeningen te doen. We gaan ontbijten en vertrekken naar Halvik, daar vertrekt onze boot voor het spotten van walvissen. We krijgen een grote rode overall aan tegen de wind en het opspattende water. Ze verwachten blijkbaar een onstuimig ritje. We varen door de Eyjafjörður fjord, wat best lang lijkt te duren. Ondanks dat het water er niet heel wild uitziet, gaat de boot toch meer op en neer dan me lief is. Anderhalf uur later voel ik me wat misselijk en lijkt het dat er echt geen walvis gaat komen. Totdat Lex zegt dat hij er een ziet. In de verte. Even later zien we dan echt een bultrug walvis naar ons zwaaien met zijn vin, meerdere malen. Als hij helemaal uit het water komt, komt er een heel tevreden geluid van alle mensen op de boot. Zo grappig. We blijven even bij de walvis kijken. Hij komt helaas niet heel erg dichtbij en met de schuddende boot en het opspattende water (o jee, mijn camera), is het niet makkelijk om een goede foto te maken. Twee natte voeten later (toch wel fijn die rode waterdichte overall) heb ik een paar mooie plaatjes (helaas bijna niet in te zoemen). Dan gaan we terug richting Halvik om even te vissen. In een mum van tijd zijn er verschillende (geen kleine) vissen gevangen. Lex heeft ook een hengel gekregen, waar we beide even mee vissen, maar helaas vangen we niets, maar vinden het wel leuk om te proberen. Dan zitten we alle vier eerste rang om de schipper de vis schoon te zien maken. Hij snijdt de filet van de vis en de rest geeft hij aan de meeuwen die inmiddels in grote zwermen rond de boot hangen. Hij geeft er ook nog uitleg over de vis en laat ons door het oog van de vis kijken (alles op zijn kop), laat het hartje zien bewegen en legt uit waarom hij maar een beperkt deel van de vis gebruikt (de rest zitten veel graten in). Terug in het haventje, wordt de vis gekruid en op de BBQ gelegd en een kleine tien minuten later hebben we onze overalls ingeleverd en proeven we de vis die we net gevangen hebben. Verser kan echt niet.
We gaan met zijn allen boodschappen doen, zodat ieder wat inspraak heeft in wat we gaan eten. Als we uiteindelijk thuis komen is het al half vijf. Een half uurtje later begin ik met koken, we eten gemengde groenten met zoete aardappelen uit de over met lekker gemarineerd vlees. Plan was om het vlees te barbecueën, maar nu we thuis zijn begint het net te regenen. Als ik zo kook in andermans keukentjes, waardeer ik nog meer mijn eigen keuken en huis. De schotel moet hier veel langer in de oven en thuis heb ik lekker veel pannen zodat ik meerdere dingen tegelijk klaar kan maken. Ook mis ik mijn voorraadje kruiden van thuis…. Maar goed, het eten is toch wel lekker. Gelukkig. Na het eten ga ik in m’n eentje wandelen. Ik haal mijn 10.000 stappen doel vandaag niet. Ondanks dat we in een mooie omgeving zitten, zijn er niet echt wandelpaden. De wegen leiden allemaal naar privé huizen en er leiden geen paden naar het water. Dat is echt jammer, want lijkt me heerlijk om langs het water te lopen hier. Naast de weg lopen waar best hard gereden wordt, zonder voetpad, loopt niet echt lekker. Dus na een half uurtje wandelen ben ik al weer terug.